Sprzedaż biletów we Francji: récépissé, VAT i taxe CNM 2026

Sprzedaży biletów we Francji nie rozwiązuje sama bramka płatności. Zanim otworzysz sprzedaż, potrzebne są trzy rzeczy: récépissé deklaracji przedsiębiorcy widowisk żywych (lub wcześniejsza informacja o działalności, jeśli masz siedzibę w Hiszpanii), billetterie zgodna z artykułem 290 quater code général des impôts oraz wyliczenie dwóch odrębnych podatków od tej samej sprzedaży biletów: VAT i taxe sur les spectacles vivants w wysokości 3,5%.

Czy récépissé d'entrepreneur de spectacles vivants jest obowiązkowy?

Tak, jeśli organizowanie widowisk jest Twoją główną działalnością lub jeśli przekraczasz sześć przedstawień rocznie. Licencja przedsiębiorcy widowisk zniknęła w 2019 roku, a obecnie obowiązuje deklaracja, która skutkuje wydaniem zaświadczenia. Artykuł L7122-3 code du travail nakazuje „déclarer son activité auprès de l'autorité administrative compétente” (zgłosić swoją działalność właściwemu organowi administracji), a ta deklaracja „donne lieu à la délivrance d'un récépissé de déclaration d'entrepreneur de spectacles vivants, valant licence” (skutkuje wydaniem récépissé deklaracji przedsiębiorcy widowisk żywych, pełniącego funkcję licencji).

Zakres wyznacza artykuł L7122-1: dotyczy osoby, która w celu publicznego wykonania utworu „s'assure la présence physique d'au moins un artiste du spectacle percevant une rémunération” (zapewnia fizyczną obecność co najmniej jednego artysty widowiskowego pobierającego wynagrodzenie). Bez wynagradzanego artysty nie ma przedsiębiorcy widowisk żywych.

Limit działalności okazjonalnej zapisano konkretną liczbą. Artykuł R7122-13 stanowi, że roczny plafond na wykonywanie działalności bez zgłoszenia „est fixé à six représentations” (jest ustalony na sześć przedstawień). Karta F22365 serwisu service-public.gouv.fr przekłada to na praktykę: obowiązek pojawia się „à partir de 7 représentations annuelles” (od 7 przedstawień rocznie), a to samo widowisko wystawione sześć razy w ciągu jednego dnia i w tym samym miejscu „compte pour 6 et non pour 1 représentation” (liczy się jako 6, a nie jako 1 przedstawienie).

Récépissé odnawia się co pięć lat: artykuł R7122-5 nakazuje, by deklaracja „est renouvelée par l'entrepreneur tous les cinq ans” (była odnawiana przez przedsiębiorcę co pięć lat) u właściwego prefekta regionu. Administracja ma 30 dni na wniesienie sprzeciwu w oparciu o warunki kompetencji lub doświadczenia zawodowego z artykułu L7122-4.

Co grozi za brak récépissé

Artykuł L7122-16 przewiduje karę administracyjną do 1500 euro dla osoby fizycznej i 7500 euro dla osoby prawnej, z możliwością zamknięcia lokalu na okres do roku, a w razie powtórzenia w ciągu dwóch lat – podwójnie. Karta F22365 dodaje drugi poziom sankcji, dotyczący oznakowania: 800 euro dla osoby fizycznej i 2000 euro dla osoby prawnej, jeśli numer récépissé nie znajduje się tam, gdzie powinien.

Co musi zrobić firma mająca siedzibę w Hiszpanii?

Nie ubiega się o francuski récépissé: składa wcześniejszą informację o działalności. Punkt 1. artykułu L7122-6 code du travail obejmuje przedsiębiorców widowisk mających siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, którzy przyjeżdżają świadczyć usługi we Francji tymczasowo.

Procedurę opisuje artykuł R7122-8: „L'information préalable d'activité mentionnée au 1° de l'article L. 7122-6 est adressée, via le téléservice mentionné à l'article R. 7122-2, au préfet de région du lieu de la représentation publique” (wcześniejsza informacja o działalności, o której mowa w pkt 1 artykułu L. 7122-6, jest kierowana za pośrednictwem teleservice wskazanego w artykule R. 7122-2 do prefekta regionu miejsca przedstawienia publicznego). A termin nie jest symboliczny: „Elle est transmise au moins un mois avant le début de la période d'exercice en France” (jest przekazywana co najmniej miesiąc przed rozpoczęciem okresu działalności we Francji).

To właśnie ten miesiąc zwykle rozsypuje harmonogramy. Jeśli sprzedaż biletów rusza przed wysłaniem wcześniejszej informacji, sprzedajesz widowisko, którego formalności administracyjne dopiero masz rozpocząć. Praktyczna rekomendacja – i tu już nasza interpretacja, a nie treść przepisu – to traktowanie wcześniejszej informacji jako wymogu *on sale*, a nie dnia koncertu: najpierw teleservice, potem link do zakupu.

Zgłoszenie składa się online, na platformie Ministerstwa Kultury. Numer zwracany przez system trzeba potem drukować na plakatach i biletach.

Jaki VAT obowiązuje na bilet we Francji?

Trzy różne stawki, a ta, która Cię dotyczy, zależy od rodzaju utworu i tego, czy w sali konsumuje się podczas występu. Stawka podstawowa dla biletów wstępu wynosi 5,5% zgodnie z artykułem 278-0 bis F code général des impôts. BOFiP BOI-TVA-LIQ-30-20-40, zaktualizowany 7 lutego 2024 roku, rozszerza ją na teatry, teatry chansonnier, cyrki, koncerty wszelkich gatunków, widowiska variétés, wydarzenia sportowe i zawody w grach wideo.

Stawka super obniżona 2,10% wynika z artykułu 281 quater. BOFiP BOI-TVA-LIQ-40-20 precyzuje: „La TVA est perçue au taux particulier de 2,10 % en ce qui concerne les recettes réalisées aux entrées des 140 premières représentations” (VAT pobiera się według stawki szczególnej 2,10% od przychodów uzyskanych z wejściówek na 140 pierwszych przedstawień). Utwory muszą być nowe — „qui n'ont fait l'objet d'aucune représentation ou exécution en France” (które nie były dotąd przedmiotem żadnego przedstawienia ani wykonania we Francji) — albo klasykami bez żyjących twórców, z „une présentation nouvelle par rapport à des réalisations antérieures, en ce qui concerne l'interprétation ou la scénographie” (nową prezentacją w stosunku do wcześniejszych realizacji, jeśli chodzi o interpretację lub scenografię). Przedstawienia bezpłatne nie wliczają się do limitu 140.

Różnica między 2,10% a 5,5% to realne pieniądze. Bilet za 25 euro z pełną ceną daje 24,49 euro podstawy przy stawce 2,10% i 23,70 euro przy stawce 5,5%: 0,79 euro różnicy na bilecie, czyli 394,55 euro w sali na 500 miejsc. To wyliczenie własne na podstawie stawek z dwóch cytowanych artykułów, a nie dana opublikowana przez francuską administrację.

Przychody dodatkowe nie podążają za stawką biletu. BOFiP przypomina, że sprzedaż do konsumpcji na miejscu ma własną stawkę, określoną w artykule 279 CGI, a programy, szatnia czy bar są opodatkowane „aux taux qui leur sont propres” (według stawek im właściwych).

A jeśli organizatorem jest stowarzyszenie

Istnieje zwolnienie, z którego często korzystają francuscy organizatorzy zrzeszeni w stowarzyszeniach i które warto znać przed porównywaniem cen. BOFiP BOI-TVA-CHAMP-30-10-30-10 podsumowuje punkt c pkt 1 § 7 artykułu 261 CGI: zwalnia „les recettes de six manifestations de bienfaisance ou de soutien organisées dans l'année à leur profit exclusif” (przychody z sześciu imprez charytatywnych lub wspierających organizowanych w roku wyłącznie na ich własną korzyść). Wpływy muszą trafiać wyłącznie na rzecz organizacji organizującej, po potrąceniu kosztów, a współorganizatorzy zużywają limit każdy osobno.

Czym jest taxe sur les spectacles vivants i ile wynosi?

To 3,5% od przychodów ze sprzedaży biletów, pobierane przez Centre national de la musique, niezależnie od VAT. Reguluje je artykuły L452-14 do L452-27 code des impositions sur les biens et services. Artykuł L452-15 definiuje zakres w dwóch blokach: „les spectacles d'art dramatique, lyrique et chorégraphique” (widowiska dramatyczne, liryczne i choreograficzne) oraz „les spectacles de variétés, les tours de chant, les concerts et les spectacles de jazz” (widowiska variétés, recitale piosenkarskie, koncerty i widowiska jazzowe).

Stawkę ustala artykuł L452-19: „le taux de 3,5 %”. Podstawę określa artykuł L452-20: w widowiskach płatnych – „les prix payés au titre de l'admission des spectateurs” (ceny płacone za wstęp widzów); gdy przedmiotem jest odstąpienie prawa do przedstawienia – „les prix payés au titre du droit de représenter le spectacle” (ceny płacone za prawo do wystawienia widowiska). Dłużnikiem, zgodnie z L452-23, jest osoba, na której rachunek pobierane są te kwoty. A L452-24 powierza rozliczenie „par le Centre national de la musique ou l'Association pour le soutien du théâtre privé” (Centre national de la musique lub Association pour le soutien du théâtre privé): CNM dla muzyki i variétés, ASTP dla przystąpionego teatru prywatnego.

Próg zwolnienia jest niski. Artykuł L452-25 stanowi, że „la taxe n'est pas acquittée lorsque le montant cumulé sur une année civile pour un même redevable est inférieur à 80 €” (podatku nie uiszcza się, gdy skumulowana kwota w roku kalendarzowym dla tego samego dłużnika jest niższa niż 80 euro). Osiemdziesiąt euro przy stawce 3,5% odpowiada 2285,71 euro przychodów ze sprzedaży biletów bez podatków w skali roku: powyżej tej kwoty podatek się płaci. To własne wyliczenie na podstawie stawki z artykułu L452-19.

Oficjalna strona cnm.fr/taxe dodaje to, czego nie precyzuje przepis: deklarację składa się najpóźniej trzy miesiące po zakończeniu przedstawienia, płatność następuje w ciągu 30 dni od otrzymania wezwania do zapłaty, a deklaracja jest obowiązkowa nawet gdy kwota nie przekracza 80 euro. CNM wymienia objęte widowiska – trasy koncertowe, koncerty, jazz, rock, muzykę tradycyjną i światową, elektronikę, kabaret i one-man-show, cabarety, iluzjonizm, widowiska na wodzie lub na lodzie – i wyłącza te wpisane w nauczanie placówek publicznych, zgodnie ze zwolnieniami z artykułów L452-21 i L452-22.

Wyliczenie na konkretnym przykładzie: 500 biletów po 25 euro przy VAT 5,5% daje 11 848,34 euro podstawy, a taxe w wysokości 3,5% od tej podstawy to 414,69 euro. Wyliczenie własne na podstawie stawki VAT z artykułu 278-0 bis F i stawki taxe z artykułu L452-19.

Do tego dochodzą prawa autorskie, które nie są podatkiem, lecz wcześniejszym zezwoleniem. Artykuł L122-4 code de la propriété intellectuelle jest kategoryczny: „Toute représentation ou reproduction intégrale ou partielle faite sans le consentement de l'auteur ou de ses ayants droit ou ayants cause est illicite” (każde przedstawienie lub powielenie, całkowite lub częściowe, dokonane bez zgody autora lub jego następców prawnych, jest nielegalne). We Francji zarządza nimi SACEM, z cennikami zależnymi od typu wydarzenia, o które warto zapytać pisemnie przed ustaleniem ceny biletu; to ten sam mechanizm, jaki w Hiszpanii mają SGAE i AGEDI-AIE.

Jakie dane musi zawierać francuski bilet?

Te, które wylicza artykuł 290 quater CGI i jego rozwinięcie w załączniku IV, i nie podlegają negocjacji. BOFiP BOI-TVA-DECLA-20-30-20-30 podsumowuje billetterie ręczną: każdy bilet zawiera „le nom de l'exploitant ; le numéro d'ordre du billet, tiré d'une série ininterrompue ; la catégorie de la place ; le prix global payé ou la mention de gratuité” (nazwę podmiotu prowadzącego; numer porządkowy biletu z nieprzerwanej serii; kategorię miejsca; łączną zapłaconą cenę lub adnotację o bezpłatnym wejściu), a dla biletów drukowanych wcześniej – nazwę producenta lub importera.

Przy billetterie informatycznej lista się zmienia: identyfikacja podmiotu prowadzącego, nazwa widowiska lub numer sesji, kategoria miejsca, cena oraz „le numéro d'opération attribué par le système de billetterie” (numer operacji nadany przez system biletowy). W przedsprzedaży dochodzi identyfikacja sesji, data i miejsce sprzedaży. Artykuły od 50 sexies B do 50 sexies I załącznika IV wymagają ponadto, by bilety z karnetów lub z preprintowanych bloczków były „numérotés suivant une série ininterrompue et utilisés dans leur ordre numérique” (ponumerowane w sposób tworzący nieprzerwaną serię i wykorzystywane w kolejności numerycznej).

Dwa obowiązki są często zapominane. Pierwszy: artykuł 50 sexies I nakazuje zgłoszenie systemu informatycznego „à la direction départementale des finances publiques dont il dépend la mise en service du système au plus tard lors de la première utilisation” (właściwej departamentalnej dyrekcji finansów publicznych, najpóźniej przy pierwszym użyciu systemu), wraz z wersją oprogramowania, konfiguracją i opisem funkcjonalnym. Drugi: przechowywanie. Ogólny termin z artykułu L102 B livre des procédures fiscales wynosi sześć lat, z wyjątkiem kuponów kontrolnych i matryc, które można przechowywać tylko do 31 grudnia roku następującego po roku ich użycia.

Bilet cyfrowy jest dopuszczony bez zastrzeżeń: BOFiP opisuje go jako „un droit d'entrée dématérialisé. C'est une preuve d'achat qui peut être représentée sous la forme d'un code barre sur tout support” (zdematerializowane prawo wstępu; to dowód zakupu, który może być przedstawiony w formie kodu kreskowego na dowolnym nośniku). A poza CGI, artykuł R7122-12 code du travail dodaje wymóg, który generuje najwięcej kar w wysokości 800 euro: „Les supports de communication et la billetterie de tout spectacle vivant mentionnent le numéro du récépissé de la déclaration en cours de validité du ou des entrepreneurs de spectacles vivants qui le produisent ou le diffusent” (materiały komunikacyjne i billetterie każdego widowiska żywego muszą zawierać numer récépissé aktualnie ważnej deklaracji przedsiębiorcy lub przedsiębiorców widowisk, którzy je produkują lub rozpowszechniają).

Czy można odsprzedać bilet we Francji?

Regularna odsprzedaż bez zgody organizatora jest przestępstwem. Artykuł 313-6-2 code pénal, wprowadzony ustawą nr 2012-348 z 12 marca 2012 roku, karze grzywną „15 000 € d'amende” (15 000 euro) za regularną sprzedaż lub oferowanie na sprzedaż dokumentów uprawniających do wstępu na imprezy sportowe, kulturalne lub handlowe oraz na widowiska żywe bez zgody producenta, organizatora lub posiadacza praw eksploatacji. Grzywna rośnie do „30 000 € d'amende en cas de récidive” (30 000 euro w przypadku recydywy).

Definicja dokumentu uprawniającego do wstępu jest celowo szeroka: „tout billet, document, message ou code, quels qu'en soient la forme et le support” (każdy bilet, dokument, wiadomość lub kod, niezależnie od formy i nośnika). Kod w aplikacji mieści się w niej tak samo jak kartonowy bilet.

Dwa niuanse mają znaczenie przy projektowaniu polityki odsprzedaży. Pierwszy: przepis wymaga regularności, więc osoba, która sprzedaje swój bilet raz, a nawet kilka razy okazjonalnie, pozostaje poza zakresem przestępstwa. Drugi: kluczowa jest zgoda organizatora. Francja nie ogranicza ceny ustawowo – tę drogę badają Hiszpania i inne kraje europejskie – lecz czyni z Twojego zezwolenia granicę. Jeśli chcesz rynku wtórnego z pułapem cenowym, we Francji definiujesz go sam w warunkach sprzedaży i w oficjalnym kanale – nie daje Ci tego ustawa.

Czy przysługuje prawo odstąpienia od biletu kupionego online?

Nie przysługuje w przypadku widowiska z ustaloną datą. Punkt 12. artykułu L221-28 code de la consommation wyłącza z prawa odstąpienia usługi „de restauration ou d'activités de loisirs qui doivent être fournis à une date ou à une période déterminée” (gastronomiczne lub rozrywkowe, które muszą zostać zrealizowane w określonym dniu lub okresie). Koncert, festiwal czy spektakl teatralny z ustalonym dniem i godziną mieszczą się w tym wyjątku.

Nie oznacza to braku obowiązków. 14-dniowy termin znika, ale nadal obowiązują: informacja przedumowna, wykonanie umowy i odpowiedzialność za odwołanie lub przełożenie wydarzenia. Jeśli odwołujesz widowisko, uczestnik nie korzysta z prawa odstąpienia – reklamuje niewykonanie umowy, a to regulują warunki sprzedaży i ogólne prawo zobowiązań.

Praktyczna konsekwencja dotyczy redakcji regulaminu. Warto, by ogólne warunki sprzedaży wprost wskazywały brak prawa odstąpienia na mocy punktu 12. artykułu L221-28 i oddzielały ten przypadek od odwołania wydarzenia przez organizatora, z określonym terminem i trybem zwrotu. To ten sam podział, jaki opisaliśmy przy okazji polityki zwrotów biletów na rynku hiszpańskim, choć oparty na innej podstawie prawnej.

Kiedy trzeba zgłosić wydarzenie ze względów bezpieczeństwa?

Od 1500 osób, z miesięcznym wyprzedzeniem. Artykuł R211-22 code de la sécurité intérieure dotyczy „les organisateurs de manifestations sportives, récréatives ou culturelles à but lucratif dont le public et le personnel qui concourt à la réalisation de la manifestation peuvent atteindre plus de 1 500 personnes” (organizatorów komercyjnych wydarzeń sportowych, rekreacyjnych lub kulturalnych, w których publiczność i personel zaangażowany w realizację wydarzenia mogą łącznie przekroczyć 1500 osób).

To liczenie jest bardziej wymagające, niż się wydaje: sumuje publiczność i personel pracujący na wydarzeniu. Koncert na 1400 biletów z 150-osobową ekipą produkcji, ochrony i obsługi barów przekracza próg.

Zgłoszenie kieruje się do mera, a w Paryżu lub na terenie lotnisk Paris-Charles de Gaulle, Paris-Le Bourget i Paris-Orly – do prefekta policji. Termin z artykułu R211-22: „La déclaration est faite un an au plus et, sauf urgence motivée, un mois au moins avant la date de la manifestation” (zgłoszenie składa się najpóźniej rok i, poza uzasadnionym pilnym przypadkiem, co najmniej miesiąc przed datą wydarzenia). Treść szczegółowo określa artykuł R211-23: dane organizatora, charakter wydarzenia, „le jour et l'heure de sa tenue, le lieu, la configuration et la capacité d'accueil” (dzień i godzinę jego odbycia, miejsce, konfigurację i pojemność) oraz środki przewidziane dla zapewnienia bezpieczeństwa publiczności.

Artykuł R211-24 daje organowi uprawnienie korygujące: jeśli uzna środki za niewystarczające, może „imposer à ceux-ci la mise en place d'un service d'ordre ou le renforcement du service d'ordre prévu” (nałożyć na organizatorów obowiązek wprowadzenia służby porządkowej lub wzmocnienia przewidzianej służby porządkowej), powiadamiając o tym „quinze jours au moins avant le début de la manifestation” (co najmniej piętnaście dni przed rozpoczęciem wydarzenia). W praktyce planistycznej oznacza to, że decyzja administracyjna może zmienić Twój plan zabezpieczenia dwa tygodnie wcześniej, gdy bilety są już sprzedane.

A co z tego pokrywa Futura Tickets?

Futura Tickets to hiszpańska platforma SaaS do sprzedaży biletów dla profesjonalnych organizatorów, sprzedaje w 9 językach i na 11 domenach krajowych i nie pobiera opłaty miesięcznej: 0 euro miesięcznie i 0 euro za rejestrację, tylko prowizja od sprzedanego biletu. W Futura Tickets baza danych uczestników należy w 100% do organizatora, co ma znaczenie, gdy sprzedaż przekracza granicę, a administratorem danych pozostaje promotor. Czego żadna platforma nie może zrobić za Ciebie, to zgłoszenie systemu billetterie do departamentalnej dyrekcji finansów publicznych ani wystąpienie o récépissé: te obowiązki spoczywają na podmiocie prowadzącym widowisko. Jeśli sprzedajesz we Francji, poproś dostawcę na piśmie, by bilet drukował dane wymagane przez artykuł 290 quater oraz wolne pole na numer récépissé, i sprawdź stronę produktu dla Francji przed podpisaniem umowy.

Lista kontrolna przed otwarciem sprzedaży we Francji

Siedem kroków, w porządku chronologicznym.

Sprawdź kalendarz miesięcznego wyprzedzenia. Jeśli masz siedzibę w Hiszpanii, wcześniejszą informację z artykułu R7122-8 wysyłasz do prefekta regionu co najmniej miesiąc przed rozpoczęciem okresu działalności. Zaplanuj ją przed *on sale*, nie przed koncertem.

Policz swoje przedstawienia w roku kalendarzowym. Limit bez zgłoszenia to sześć, a przedstawienie powtórzone tego samego dnia liczy się tyle razy, ile się odbywa. Siódme zmienia Twój reżim prawny.

Ustal stawkę VAT, mając dokumentację pod ręką. Stawka 2,10% wymaga nowego utworu we Francji lub klasyka z nową inscenizacją i obowiązuje dla 140 płatnych przedstawień. Jeśli nie możesz tego udokumentować, stawką jest 5,5% z artykułu 278-0 bis F.

Sprawdź, czy w sali konsumuje się podczas widowiska. W kabaretach i café-théâtres bilet podlega stawce podstawowej, z wyjątkiem sal afiliowanych przy CNM, o którym mowa w § 75 BOFiP. To zmienia cenę netto, jaka Ci zostaje.

Zarezerwuj 3,5% na rzecz CNM już od pierwszego biletu. Zwolnienie z płatności przysługuje tylko, gdy roczna suma pozostaje poniżej 80 euro, a deklarację i tak trzeba złożyć. Traktuj to jako koszt sprzedaży biletów, nie niespodziankę na koniec rozliczenia.

Wydrukuj numer récépissé na plakatach i biletach. To wymóg artykułu R7122-12, a jego naruszenie kosztuje do 800 euro dla osoby fizycznej i 2000 euro dla osoby prawnej.

Dolicz personel do frekwencji przy progu 1500 osób. Jeśli publiczność i ekipa razem przekraczają 1500 osób, zgłoś wydarzenie z co najmniej miesięcznym wyprzedzeniem i licz się z tym, że organ może nałożyć wzmocnienie służby porządkowej piętnaście dni wcześniej.

Podsumowanie

Francja wyraźnie rozdziela kwestie uprawnień, fiskalne i bezpieczeństwa, a każdy z tych bloków ma swój własny termin. Uprawnienia rozstrzygają się z miesięcznym wyprzedzeniem; fiskalność – przy dwóch podatkach współistniejących na tej samej sprzedaży biletów; bezpieczeństwo – przy progu 1500 osób obejmującym personel. Wszystkie trzy można zweryfikować w otwartych źródłach: Legifrance, BOFiP, service-public.gouv.fr i CNM. Dla porównania z innymi rynkami europejskimi, podejście włoskie opiera się na systemie biglietteria uznawanym przez Agenzia delle Entrate, a niemieckie – na elektronicznym fakturowaniu E-Rechnung. Równolegle francuska ulga podatkowa na widowiska żywe jest w trakcie rewizji budżetowej, o czym pisaliśmy w magazynie. Wszystkie cytowane przepisy sprawdzono 4 października 2026 roku.

Źródła

• Code du travail, artykuły L7122-3 do L7122-8: zgłoszenie działalności przedsiębiorcy widowisk żywych (Legifrance)
• Code du travail, artykuły D7122-1 do R7122-29: przedsiębiorstwa widowisk żywych, w tym R7122-5, R7122-8 i R7122-13 (Legifrance)
• Code du travail, artykuł R7122-12: obowiązek podania numeru récépissé na materiałach i w billetterie (Legifrance)
• Code du travail, tytuł II, zawody widowiskowe: artykuły L7121-1 do L7124-35 (Legifrance)
• Récépissé d'entrepreneur de spectacles, karta F22365 (service-public.gouv.fr)
• Code des impositions sur les biens et services, artykuły L452-14 do L452-27: taxe sur les spectacles vivants (Legifrance)
• Taxe sur les spectacles de musique et de variétés (Centre national de la musique)
• BOI-TVA-LIQ-40-20: stawka szczególna 2,10% i 140 pierwszych przedstawień (BOFiP, impots.gouv.fr)
• BOI-TVA-LIQ-30-20-40: opłaty za wstęp na widowiska, 7 lutego 2024 (BOFiP, impots.gouv.fr)
• BOI-TVA-DECLA-20-30-20-30: obowiązki billetterie podmiotów prowadzących widowiska (BOFiP, impots.gouv.fr)
• BOI-TVA-CHAMP-30-10-30-10: zwolnienie sześciu imprez charytatywnych lub wspierających (BOFiP, impots.gouv.fr)
• CGI, załącznik IV, artykuły 50 sexies B do 50 sexies I: podmioty prowadzące widowiska (Legifrance)
• Code pénal, artykuł 313-6-2: regularna odsprzedaż dokumentów uprawniających do wstępu (Legifrance)
• Code de la consommation, artykuł L221-28: wyjątki od prawa odstąpienia (Legifrance)
• Code de la sécurité intérieure, artykuły R211-22 do R211-26: imprezy komercyjne (Legifrance)
• Code de la propriété intellectuelle, artykuł L122-4: przedstawienie bez zgody autora (Legifrance)