Een concert met 800 betalende bezoekers in Manchester valt onder Martyn's Law. Datzelfde concert, gratis en zonder toegangscontrole in een openbaar park, valt er niet onder. Het verschil zit niet in de capaciteit, maar in de vraag of iemand de tickets controleert. Dat bepaalt artikel 3 van de Terrorism (Protection of Premises) Act 2025.
Wat is Martyn's Law en voor wie geldt het?
Martyn's Law is de naam waaronder de Terrorism (Protection of Premises) Act 2025 bekendstaat, hoofdstuk 10 van de wetten die het Britse parlement dat jaar aannam. De wet kreeg op 3 april 2025 Royal Assent. Het doel, zo blijkt uit de considerans, is om wie de controle heeft over bepaalde locaties en evenementen te verplichten 'de kwetsbaarheid van de locatie of het evenement te verminderen' voor terroristische aanslagen en het risico op lichamelijk letsel bij aanwezigen. Het algemene factsheet van het Home Office omschrijft de aanpak als 'getrapt', gekoppeld aan de activiteit van de locatie en aan het aantal personen dat redelijkerwijs tegelijk aanwezig kan zijn.
De indeling kent twee niveaus plus een aparte categorie voor evenementen. Artikel 2 definieert de *qualifying premises*: een gebouw dat 'geheel of hoofdzakelijk' wordt gebruikt voor een of meer doeleinden uit bijlage 1, waar redelijkerwijs verwacht kan worden dat er '200 of meer personen tegelijk' aanwezig zijn en dat niet is uitgesloten in deel 1 van bijlage 2. Binnen die locaties zijn *enhanced duty premises* de locaties die '800 of meer personen tegelijk' kunnen huisvesten; de rest zijn *standard duty premises*. Evenementen vallen onder artikel 3 en komen pas vanaf 800 bezoekers in aanmerking.
De wet is nog niet in werking. De Security Industry Authority, de aangewezen toezichthouder, meldt op GOV.UK dat 'de wet naar verwachting in het voorjaar van 2027 in werking treedt' en dat er tot die tijd 'niets bij ons gemeld hoeft te worden over je locatie of evenement'. Die pagina werd gepubliceerd op 17 juli 2026. Niets hiervan vervangt de bestaande verplichtingen rond veiligheid bij evenementen uit vergunningen, brandveiligheid of arbeidsomstandigheden: het komt daar bovenop.
Wanneer is je evenement een 'qualifying event' van 800 personen?
Als het tegelijkertijd aan de zes voorwaarden van artikel 3 voldoet. Deze voorwaarden zijn cumulatief: als er één niet wordt gehaald, valt het evenement buiten de wet. De locatie moet een gebouw of ander terrein zijn; het mag geen onderdeel zijn van *enhanced duty premises*; het publiek moet toegang hebben om aanwezig te zijn; het moet redelijkerwijs te verwachten zijn dat 'er op enig moment tijdens het evenement 800 of meer personen' tegelijk aanwezig zijn; en het evenement mag niet worden beschreven in deel 2 van bijlage 2.
De vijfde voorwaarde is degene die iedereen die tickets verkoopt zou moeten interesseren. Artikel 3 eist dat er maatregelen zijn 'om te waarborgen of te controleren' dat wie binnenkomt daarvoor heeft betaald, een ticket of pas heeft, of lid of gast is van een club of vereniging. Met andere woorden: toegangscontrole is de schakelaar. Het factsheet van het Home Office over de reikwijdte bij evenementen bevestigt dit in negatieve zin, door bruiloftsfeesten die beperkt zijn tot genodigden, bedrijfsevenementen die niet open staan voor het algemene publiek en gratis evenementen zonder toegangscontrole te noemen als voorbeelden die buiten de reikwijdte vallen.
Bijlage 2 sluit de cirkel aan de andere kant. Paragraaf 3 daarvan sluit open parken, tuinen en recreatieterreinen uit wanneer 'er geen maatregelen zijn om de betaling of het lidmaatschap te waarborgen of te controleren'. Dit is onze eigen interpretatie, niet die van de wet: een gemeentelijk park valt erbuiten zolang het open blijft, en valt eronder op de dag dat de promotor het afzet en een kassa plaatst met 800 mensen binnen. Dezelfde activiteit, hetzelfde gras, twee verschillende regimes afhankelijk van wie er bij de deur de codes controleert.
Het aantal omvat ook het personeel. Het algemene factsheet schrijft het zo: '200 of meer personen (inclusief personeel)'. En het factsheet over het berekenen van het aantal aanwezigen staat 'methoden toe waarmee verantwoordelijken van locaties en evenementen al bekend kunnen zijn, zoals berekeningen van veilige bezetting voor brandveiligheidsdoeleinden of het gebruik van historische gegevens'. Wie al capaciteitsbeheer in realtime heeft met historische toegangsgegevens per tijdvak, heeft de helft van de schatting al klaar.
Wie is de 'responsible person': de locatie of de promotor?
Degene die de controle heeft, niet degene die het affiche ondertekent. Artikel 4 bepaalt dat iemand verantwoordelijk is voor een *qualifying event* als die persoon 'de controle zal hebben over de locatie waar het evenement plaatsvindt, met betrekking tot het gebruik ervan voor het evenement'. De statutaire richtlijn van het Home Office, op 15 april 2026 aan het Parlement voorgelegd en bijgewerkt op 25 augustus 2026, vertaalt dit als 'de persoon, organisatie of onderneming met controle over de locatie waar het qualifying event plaatsvindt, met betrekking tot het evenement'.
Datzelfde artikel 4 staat toe dat er meerdere verantwoordelijke personen zijn voor dezelfde locatie of hetzelfde evenement, en dat ieder van hen dat volledig is. Artikel 8 voegt daar twee afzonderlijke plichten aan toe: wie verantwoordelijk is, moet met elkaar coördineren 'voor zover redelijkerwijs uitvoerbaar', en wie niet verantwoordelijk is maar wel betrokken is, moet samenwerken met wie dat wel is. Voor een promotor die een zaal huurt, betekent dit in de praktijk dat het huurcontract moet vastleggen wie wat doet, want de wet verdeelt dat niet voor hem.
Er is een geval dat papierwerk bespaart en dat het de moeite waard is vroeg te herkennen. Voorwaarde (b) van artikel 3 sluit evenementen die plaatsvinden op *enhanced duty premises* uit van *qualifying event*. Een concert in een stadion dat door het eigen gebruik al in het enhanced-niveau valt, creëert geen tweede regime: de verplichting blijft bij de locatie liggen. Dezelfde promotor die hetzelfde concert op een tijdelijke locatie organiseert, creëert daarentegen wel een eigen *qualifying event*.
Artikel 10 sluit de bevelslijn af. Als de verantwoordelijke voor *enhanced duty premises* of een *qualifying event* geen natuurlijk persoon is, moet die 'een persoon die betrokken is bij de leiding of controle' van de entiteit aanwijzen als verantwoordelijke voor de naleving door die entiteit. Het is geen nieuwe functie: het betekent een naam en een achternaam zetten waar eerder alleen een vennootschap stond.
Standard en enhanced: wat vereist elk niveau?
Beide categorieën delen hetzelfde vertrekpunt en verschillen in al het overige. Artikel 5 verplicht beide niveaus om *public protection procedures* te hebben: procedures om te evacueren, om mensen 'naar een plek op de locatie of bij het evenement te brengen waar minder risico op lichamelijk letsel is', om 'te voorkomen dat mensen naar binnen of naar buiten gaan' en om 'informatie te verstrekken aan de aanwezigen'. Dat zijn de vier werkwoorden van de wet: evacueren, beschutten, afsluiten en informeren.
| Verplichting | Standard duty (200-799) | Enhanced duty (800+) en qualifying events | Artikel |
|---|---|---|---|
| Melding bij de SIA | Ja | Ja | art. 9 |
| Procedures voor publieke bescherming | Ja | Ja | art. 5 |
| Maatregelen voor publieke bescherming | Nee | Ja | art. 6 |
| Documenteren en document indienen bij de SIA | Nee | Ja | art. 7 |
| Een senior verantwoordelijke aanwijzen | Nee | Ja, als de verantwoordelijke geen natuurlijk persoon is | art. 10 |
| Maximale boete bij overtreding | £ 10.000 | £ 18 miljoen of 5% van de meetelbare wereldwijde omzet | art. 18 |
| Maximale dagboete | £ 500 per dag | £ 50.000 per dag | art. 19 |
| Strafbaar feit bij niet-naleving van een bevel | Nee | Ja, tot 2 jaar gevangenisstraf | art. 24 |
Wat het enhanced-niveau toevoegt, staat in artikel 6: *public protection measures* op vier fronten: 'het bewaken van de locatie of het evenement en de directe omgeving ervan', 'de beweging van personen naar, van en binnen de locatie of het evenement', 'de fysieke beveiliging van de locatie' en 'de beveiliging van informatie met betrekking tot de locatie of het evenement'. Artikel 7 verplicht bovendien om procedures en maatregelen te documenteren en het document in te dienen bij de SIA.
Wanneer moet je de SIA melden en binnen welke termijnen?
De termijnen staan niet in de wet zelf, maar in de uitvoeringsregels. Artikel 9 verplicht tot melding bij de Security Industry Authority wanneer iemand verantwoordelijk wordt, of dat niet meer is, voor *qualifying premises* of een *qualifying event*, en verwijst voor het 'vereiste moment' naar nadere regelgeving. De meldingsrichtlijn van het Home Office, gepubliceerd op 14 juli 2026, geeft concrete cijfers.
Voor locaties geldt: wie verantwoordelijk is op de dag dat de verplichting ingaat, moet 'binnen drie maanden' melden. Daarna worden wijzigingen van verantwoordelijkheid gemeld 'binnen 28 dagen', en informatie die niet meer klopt wordt ook binnen 28 dagen gecorrigeerd. Voor evenementen loopt de klok korter en ongemakkelijker: zodra de datum van het evenement voor het eerst openbaar wordt gemaakt, 'moet de verantwoordelijke persoon de SIA melden binnen een termijn van 14 dagen die ingaat op de datum van die bekendmaking'. Correcties binnen 14 dagen.
Dat detail verplaatst een regelgevende verplichting naar de commerciële planning. De termijn start niet met het evenement of de vergunning: hij start op de dag van de aankondiging, meestal de dag van de *on sale*. De richtlijn somt op wat het formulier vraagt: contactgegevens, adres en postcode, identificatie van de verantwoordelijke persoon, capaciteitscijfers, website en sociale media, en vergunningsgegevens. En ze waarschuwt voor iets dat de moeite waard is om twee keer te lezen: iemand kan de melding namens de verantwoordelijke indienen, maar 'de wettelijke verantwoordelijkheid om de wet na te leven kan niet worden overgedragen'. De SIA bouwt een online portaal en is van plan 'vanaf begin 2027' vrijwilligers uit te nodigen om het te testen.
De eerste raderen draaien al. De Terrorism (Protection of Premises) Act 2025 (Commencement No. 2) Regulations 2026, van 10 juni 2026, brachten op 15 juni 2026 artikel 12(2) en (3) in werking, dat de richtlijn van de SIA betreft, en artikel 18(5) tot en met (7), dat verplicht tot publicatie van wat telt als 'qualifying worldwide revenue'. De bijbehorende toelichting herinnert eraan dat een eerdere regeling, de S.I. 2026/320, op 10 april 2026 al artikel 27 had geactiveerd. Het stellage van de sanctie wordt opgebouwd nog vóór de sanctie zelf.
Wat kost niet-naleving?
Het maximum hangt af van het niveau, en het verschil tussen beide is enorm. Artikel 18 stelt 10.000 pond vast als maximum wanneer de overtreding betrekking heeft op *standard duty premises*. Voor *enhanced duty premises* en *qualifying events* is het maximum 'het hoogste van: (a) 18 miljoen pond en (b) 5% van de meetelbare wereldwijde omzet van de persoon in het laatste volledige boekjaar'. Duurt het boekjaar geen twaalf maanden, dan wordt het bedrag naar rato aangepast.
Artikel 19 voegt een dagboete toe zolang de overtreding voortduurt na de betalingstermijn: tot 500 pond per dag voor *standard duty premises* en tot 50.000 pond per dag voor *enhanced duty premises* en *qualifying events*. Beide bedragen zijn maxima die de minister (Secretary of State) bij regelgeving kan wijzigen.
De strafrechtelijke route bestaat, maar is beperkt. Artikel 24 omschrijft twee strafbare feiten: het niet naleven van een *compliance notice* wanneer de overtreding betrekking heeft op *enhanced duty premises* of een *qualifying event*, en het niet naleven van een *restriction notice*. De straf loopt op tot twee jaar gevangenisstraf, een boete of beide via *indictment*. Er is een verdediging mogelijk: dat de persoon 'alle redelijke maatregelen heeft genomen om aan het bevel te voldoen'. Onze eigen conclusie: voor een locatie van 200 tot 799 personen is het risico financieel en reputatiegebonden, niet strafrechtelijk, omdat artikel 24 niet geldt voor hun *compliance notices*.
Hoeveel locaties en evenementen vallen eronder: de cijfers van het Home Office
De omvang is gemeten en gepubliceerd. De effectbeoordeling van het wetsvoorstel, gedateerd 16 juli 2024 en gepubliceerd op 17 september 2024, schat in tabel 1 een totaal van 928.554 publieke locaties in het Verenigd Koninkrijk: 749.662 buiten bereik, 154.623 op standard-niveau en 24.268 op enhanced-niveau. Daarnaast identificeert de beoordeling ongeveer 975 festivals en verwacht dat al deze op het enhanced-niveau vallen als *qualifying events*.
Drie eigen berekeningen op basis van die tabel, niet van het Home Office. De eerste: 178.891 locaties binnen bereik op 928.554 is 19,3%; vier van de vijf publieke locaties in het land vallen erbuiten. De tweede: 24.268 op 178.891 is 13,6%, dus het enhanced-niveau, met de documentatieverplichtingen en de boetes van acht cijfers, is een minderheid binnen het gereguleerde deel. De derde raakt het budget: de beoordeling rekent op 3.313 pond kosten per standard-locatie en 52.093 pond per enhanced-locatie, in contante waarde over tien jaar, oftewel 15,7 keer zoveel. De drempel van 800 personen overschrijden verhoogt de kosten niet een beetje: het vermenigvuldigt ze.
Het is ook goed om te weten dat de instapdrempel tijdens het wetgevingsproces is verschoven. De consultatie over het standard-niveau, open van 5 februari tot 18 maart 2024, omschreef dat niveau als locaties 'met een capaciteit van 100 tot 799 personen'. De aangenomen wet noemt in artikel 2 echter 200. Het gepubliceerde document en de uiteindelijke tekst komen niet overeen: wie zich heeft voorbereid op basis van de consultatie, hanteert de verkeerde drempel.
Wat vereist Martyn's Law niet?
De wet verplicht niet tot de aanschaf van iets specifieks. De statutaire richtlijn werkt de vier procedures van artikel 5 en de vier categorieën maatregelen van artikel 6 uit, maar legt geen camera's, detectiepoortjes of een vast aantal beveiligers op. Ze definieert 'appropriate' als 'passend' bij de context van de locatie of het evenement, en 'reasonably practicable' als 'proportioneel': er moet worden afgewogen 'wat er gedaan kan worden om de doelen van de procedures of maatregelen te bereiken, tegenover de kosten, de tijd en de moeite om ze in te voeren'. Een pub met 250 bezoekers en een stadion met 40.000 bezoekers reageren niet op dezelfde manier, omdat de wet niet hetzelfde van hen vraagt.
Ze vervangt evenmin de vergunning. De *premises licence* uit de Licensing Act 2003, de brandveiligheidsregels en de arbeidsveiligheidsverplichtingen blijven ongewijzigd. Het enige wat de wet op dat terrein raakt, is de openbaarmaking van plattegronden: artikel 34 en bijlage 4 wijzigen de Licensing Act 2003 en de Licensing (Scotland) Act 2005 om de verspreiding te beperken van informatie uit plattegronden die 'nuttig is voor wie een terroristische aanslag pleegt of voorbereidt'. Dit is het minst besproken onderdeel van de wet en het onderdeel dat het meest raakt wie openbare registers van locaties raadpleegt.
En het is geen zelfbeschermingsplan zoals in Spanje. In Spanje wordt de vergelijkbare verplichting geregeld per capaciteit en per autonome regio, met verschillende drempels en documenten die bij de vergunning horen, zoals te zien is bij de verplichtingen van de promotor bij festivals. Het Britse model vraagt geen document per vergunning: het vraagt permanente procedures, een registratie bij een nationale toezichthouder en, op enhanced-niveau, een document dat aan die toezichthouder wordt overhandigd. Het zijn twee verschillende structuren voor hetzelfde probleem.
Bijlage 2 sluit, naast parken zonder toegangscontrole, ook de gebouwen van het Parlement en van de gedevolueerde bestuurslagen uit, evenals locaties die al een vervoersveiligheidsplan hebben: luchtvaartterreinen, spoorweginfrastructuur, de Kanaaltunnel en haveninstallaties. Deel 2 van de bijlage sluit evenementen uit die plaatsvinden op locaties die 'geheel of hoofdzakelijk' worden gebruikt voor eredienst, kinderopvang of onderwijs.
Checklist vóór het voorjaar van 2027
Acht taken. Geen enkele hoeft te wachten op de definitieve regelgeving.
Bereken het aantal aanwezige personen en leg de methode vast. Dat bepaalt het niveau. Gebruik de veilige brandveiligheidsbezetting of je toegangsgeschiedenis, tel het personeel mee en schrijf op waar het cijfer vandaan komt. Een schatting zonder onderbouwing houdt geen stand bij de SIA.
Controleer of je locatie onder bijlage 1 valt. Paragraaf 3 omvat entertainment, vrijetijdsbesteding en recreatie 'hoofdzakelijk ten behoeve van het bezoekende publiek'; paragraaf 4 de *sports grounds*; paragraaf 7 attracties 'van culturele, historische, toeristische of educatieve waarde'. Past je locatie bij geen van deze doeleinden, dan is er geen sprake van *qualifying premises*.
Beoordeel per evenement of het een qualifying event is. De zes voorwaarden van artikel 3 worden per evenement beoordeeld. Dezelfde locatie kan een heel seizoen buiten bereik hebben en toch één festival erbinnen.
Leg in het contract vast wie de responsible person is. Artikel 4 kijkt naar de daadwerkelijke controle, niet naar de factuur. Zijn er meerdere verantwoordelijken, dan verplicht artikel 8 tot coördinatie: zorg dat die verdeling in het huurcontract van de locatie staat, niet in een e-mail.
Stel de vier procedures van artikel 5 op. Evacueren, beschutten, afsluiten en informeren, met een aangewezen persoon per dienst en een gedocumenteerde oefening. Dit is het enige dat de wet van beide niveaus vraagt.
Val je onder enhanced, begin dan nu al met het document. De artikelen 6 en 7 verplichten tot maatregelen op vier fronten en tot het indienen van het document bij de SIA. Het samenbrengen van bewaking, mensenstromen, fysieke beveiliging en informatiebeveiliging kost maanden.
Zet de meldingstermijn in de lanceringskalender. Het is 14 dagen vanaf het moment waarop de datum van het evenement openbaar wordt gemaakt. Wie aankondigt, moet ook melden, dus de herinnering hoort bij de *on sale*, niet in de veiligheidsmap.
Controleer welke toegangsgegevens je bewaart. Toegangscontrole is wat het evenement binnen het bereik van de wet brengt, en tegelijk het bewijs van hoeveel mensen er waren. Toegangscontrole met registratie per punt en per tijdvak dient voor beide doelen.
En wat brengt Futura Tickets hierin?
Niets hiervan los je op met software alleen, maar twee dingen hangen wel af van het verkoop- en toegangssysteem. Het eerste is het capaciteitsgegeven: Futura Tickets raadt in zijn operationele gids aan om waarschuwingen in te stellen bij 80% en 95% van de capaciteit per zone, hetzelfde type drempel dat artikel 6 vraagt te bewaken bij de beweging van personen. Het tweede is traceerbaarheid: bij Futura Tickets is de bezoekersdatabase 100% eigendom van de organisator, en toegangscontrole laat een registratie van validaties achter waarmee kan worden gereconstrueerd hoeveel mensen er waren en wanneer. Wat geen enkele leverancier vandaag kan beweren, is dat hij Martyn's Law voor jou naleeft: de wet verplicht de verantwoordelijke persoon van de locatie of het evenement, en die verantwoordelijkheid kan niet worden overgedragen.
Conclusie
Martyn's Law is nog niet in werking en de officiële planning wijst naar het voorjaar van 2027. Wat al is gepubliceerd, is genoeg om nu al beslissingen te nemen: de drempels van 200 en 800 in artikel 2, de zes voorwaarden van artikel 3, de 14 dagen om een evenement te melden vanaf de aankondiging, en de sprong van 3.313 naar 52.093 pond geschatte kosten tussen de niveaus. Het berekenen van het aantal aanwezige personen is de eerste stap en hangt niet af van verdere publicaties door de SIA.
Bronnen
- Terrorism (Protection of Premises) Act 2025, c. 10: inhoudsopgave (legislation.gov.uk)
- Art. 2: qualifying premises, drempels van 200 en 800 (legislation.gov.uk)
- Art. 3: qualifying events, de zes voorwaarden (legislation.gov.uk)
- Art. 4: verantwoordelijke personen voor de locatie of het evenement (legislation.gov.uk)
- Art. 5: public protection procedures (legislation.gov.uk)
- Art. 6: public protection measures (legislation.gov.uk)
- Art. 9: melding bij de SIA (legislation.gov.uk)
- Art. 10: aanwijzing van een senior verantwoordelijke (legislation.gov.uk)
- Art. 18: maximaal boetebedrag (legislation.gov.uk)
- Art. 19: dagboetes (legislation.gov.uk)
- Art. 24: strafbare feiten bij niet-naleving van een bevel (legislation.gov.uk)
- Art. 34: plattegronden van vergunde locaties (legislation.gov.uk)
- Bijlage 1: aangewezen doeleinden (legislation.gov.uk)
- Bijlage 2: uitgesloten locaties en evenementen (legislation.gov.uk)
- The Terrorism (Protection of Premises) Act 2025 (Commencement No. 2) Regulations 2026, S.I. 2026/622 (legislation.gov.uk)
- Terrorism (Protection of Premises) Act 2025: Overarching Factsheet (Home Office, GOV.UK)
- Terrorism (Protection of Premises) Act 2025: Scope (events) (Home Office, GOV.UK)
- Terrorism (Protection of Premises) Act 2025: Statutory guidance, voorgelegd op 15-04-2026 en bijgewerkt op 25-08-2026 (Home Office, GOV.UK)
- Terrorism (Protection of Premises) Act 2025: Notification requirement, 14-07-2026 (Home Office, GOV.UK)
- Understanding Martyn's Law and the SIA's role as regulator, 17-07-2026 (Security Industry Authority, GOV.UK)
- Terrorism (Protection of Premises) Bill: Impact assessment, 16-07-2024, tabel 1 en kosten per locatie (Home Office, GOV.UK)
- Terrorism (Protection of Premises) Bill: standard tier consultation, 05-02-2024 tot 18-03-2024 (Home Office, GOV.UK)
- Martyn's Law Factsheet, 03-04-2025 (Home Office in the media)