In Brazilië is het ticket niet alleen een toegangscontract: het is een bij wet gereserveerd quotum, in sommige gemeenten een fiscaal document en de grondslag waarop de ECAD-vergoeding wordt berekend. Voordat je de verkoop opent, zijn er drie beslissingen die geen improvisatie toestaan: hoeveel tickets naar de meia-entrada gaan, in welke gemeente de ISS wordt betaald en wanneer de muziek gelicentieerd moet worden.
Welke vergunningen heeft een evenement in Brazilië nodig en wie verleent ze?
Het antwoord stelt teleur voor wie op zoek is naar één enkele procedure: er bestaat geen federale vergunning om een voorstelling in Brazilië te organiseren. Het Decreto nr. 13.108, van 31 augustus 2026, regelt hoe tickets worden verkocht, niet wie de deuren mag openen. Artikel 1 bakent het onderwerp af: het reglementeert de Lei nr. 8.078 «quanto a medidas de proteção do consumidor na comercialização de ingressos» (met betrekking tot consumentenbeschermingsmaatregelen bij de verkoop van tickets). De vergunning voor de locatie en het evenement wordt verleend door de prefeitura (gemeente), en de brandveiligheidsinspectie door de brandweer van elke staat.
Het is zinvol om dit met een concreet voorbeeld te bekijken, want de regels verschillen van stad tot stad. De Secretaria Municipal de Urbanismo e Licenciamento van São Paulo eist de Alvará de Autorização para Eventos Temporários wanneer het openbare en tijdelijke evenement «mais de 250 pessoas» (meer dan 250 personen) samenbrengt, op openbare of private terreinen, lege kavels, straten, pleinen, viaducten en parken. De vergunning heeft een «duração limitada ao máximo de 6 (seis) meses, renovável por igual período, por mais uma única vez» (maximale looptijd van zes maanden, eenmalig verlengbaar met dezelfde periode), op basis van de artikelen 5 en 24 van het gemeentelijke Decreto nr. 49.969/2008 en de Portaria 039/2020/SEL.G.
Die drempel van 250 personen is gemeentelijk, niet landelijk. Een festival in Salvador, Recife of Porto Alegre valt onder het reglement van zijn eigen prefeitura en de brandweer van zijn staat. Het praktische gevolg voor een buitenlandse organisator zit in de planning: de vergunning wordt stad voor stad aangevraagd, elk met eigen termijnen, terwijl de verplichtingen rond ticketverkoop — die van het federale decreet — overal in het land gelijk zijn.
Hoe wordt het quotum van 40% meia-entrada berekend?
Op basis van het totale aantal tickets dat beschikbaar is voor het algemene publiek bij elk evenement. De Lei nr. 12.933, van 26 december 2013 bepaalt in artikel 1, § 10 dat het recht «é assegurada em 40% (quarenta por cento) do total dos ingressos disponíveis» (gegarandeerd wordt voor 40% van het totale aantal beschikbare tickets) is. Het Decreto nr. 8.537, van 5 oktober 2015 specificeert de grondslag in artikel 9: «quarenta por cento do total de ingressos disponíveis para venda ao público em geral, em cada evento» (40% van het totale aantal tickets beschikbaar voor verkoop aan het algemene publiek, per evenement).
Twee regels uit het decreet bepalen hoe de voorraad wordt samengesteld. De eerste staat in de enige paragraaf van artikel 9: tickets die uitsluitend bestemd zijn voor verkoop aan leden van sportverenigingen, tellen niet mee in de grondslag. De tweede, in artikel 10, verrast degene die het verkoopschema in fases opzet het meest: de meia-entrada-tickets «deverão ser reservados aos beneficiários a partir do início das vendas até quarenta e oito horas antes de cada evento» (moeten vanaf het begin van de verkoop tot 48 uur vóór elk evenement gereserveerd blijven voor de begunstigden).
Met andere woorden: de 40% is geen quotum dat naar eigen inzicht mag opraken. Het wordt geblokkeerd vanaf de eerste minuut van de verkoop en komt pas in de laatste 48 uur vrij voor het algemene publiek. Een systeem dat die voorraad al in de eerste verkoopfase verkoopt, overtreedt artikel 10, ook al is die 40% daadwerkelijk aan begunstigden verkocht.
En er is een praktische sanctie die transparantie tot een interface-verplichting maakt. Artikel 11 verplicht locaties, productiemaatschappijen en promotors om «de forma clara, precisa e ostensiva» (op duidelijke, nauwkeurige en zichtbare wijze) het totale aantal tickets en het aantal beschikbaar voor meia-entrada-begunstigden te publiceren, «em todos os pontos de venda de ingresso, sejam eles físicos ou virtuais» (op alle verkooppunten, fysiek én online), plus de melding van uitverkoop. De enige paragraaf sluit de cirkel: zonder die informatie wordt het recht gegarandeerd «independentemente do percentual referido» (ongeacht het genoemde percentage). De teller niet publiceren beschermt het gereserveerde contingent niet — het schaft het af.
Wie heeft recht op meia-entrada en met welk document?
Vier doelgroepen, met verschillende documenten en een apart regime voor ouderen. Artikel 1 van de Lei 12.933/2013 erkent voor studenten de betaling van «metade do preço do ingresso efetivamente cobrado do público em geral» (de helft van de prijs die daadwerkelijk aan het algemene publiek wordt gerekend). § 8 breidt het recht uit naar «pessoas com deficiência, inclusive seu acompanhante quando necessário, sendo que este terá idêntico benefício» (personen met een beperking, inclusief hun begeleider indien nodig, die hetzelfde recht heeft), en § 9 naar «jovens de 15 a 29 anos de idade de baixa renda» (jongeren van 15 tot 29 jaar met een laag inkomen) die ingeschreven staan in het Cadastro Único met een maandelijks gezinsinkomen tot twee minimumlonen.
| Begunstigde | Bewijsdocument | Regelgeving |
|---|---|---|
| Student | CIE, te tonen bij aankoop en aan de ingang | Art. 3, Decreto 8.537/2015 |
| Jongere van 15 tot 29 jaar met laag inkomen | Identidade Jovem plus document met foto | Art. 5, Decreto 8.537/2015 |
| Persoon met een beperking | Pas van het Benefício de Prestação Continuada of document van het INSS | Art. 6, I en II, Decreto 8.537/2015 |
| Noodzakelijke begeleider | Identiek recht als de persoon met een beperking | Art. 1, § 8, Lei 12.933/2013 |
| Persoon van 60 jaar of ouder | Het decreet regelt de bewijsvoering niet | Art. 23, Lei 10.741/2003 |
Twee details over timing en de winkelwagen. § 6 van artikel 1 bepaalt dat de Carteira de Identificação Estudantil «será válida da data de sua expedição até o dia 31 de março do ano subsequente» (geldig is vanaf de uitgiftedatum tot 31 maart van het daaropvolgende jaar): in februari en maart bestaan er dus twee lichtingen CIE naast elkaar, en beide zijn geldig. En § 1 stelt dat het recht «não será cumulativo com quaisquer outras promoções e convênios» (niet gecombineerd kan worden met andere promoties en overeenkomsten). Een promotiecode die wordt toegepast op een meia-entrada is een consumentenkwestie, geen commerciële tegemoetkoming.
Het geval van ouderen verdient een waarschuwing. Artikel 23 van de Lei nr. 10.741, van 1 oktober 2003, het Estatuto da Pessoa Idosa, garandeert «descontos de pelo menos 50%» (kortingen van minstens 50%) op tickets voor artistieke, culturele, sportieve en ontspanningsevenementen, en stelt geen enkel quotum vast. De Lei 12.933/2013 daarentegen rekent ouderen (idosos) tot haar begunstigden en onderwerpt de meia-entrada aan de 40%-grens. Hoe beide regelingen zich tot elkaar verhouden, wordt in geen van beide teksten opgelost: dit is onze eigen interpretatie, en het is verstandig om de korting uit het Estatuto als een recht zonder maximum te behandelen zolang er geen gepubliceerd administratief criterium is.
Welke belastingen betaalt de ticketverkoop in Brazilië?
De ISS, en die wordt betaald in de gemeente van de locatie. Artikel 1 van de Lei Complementar nr. 116, van 31 juli 2003 onderwerpt de diensten uit de bijgevoegde lijst aan de belasting, waarvan item 12 «diversões, lazer, entretenimento e congêneres» (vermaak, vrijetijd, entertainment en vergelijkbare diensten) omvat: 12.01 zijn de «espetáculos teatrais» (theatervoorstellingen), 12.07 «shows, ballet, danças, desfiles, bailes, óperas, concertos, recitais, festivais e congêneres» (shows, ballet, dans, optochten, bals, opera's, concerten, recitals, festivals en vergelijkbare evenementen), 12.08 «feiras, exposições, congressos e congêneres» (beurzen, exposities, congressen en vergelijkbare evenementen) en 12.11 de «competições esportivas» (sportwedstrijden).
De locatieregel is wat de touring-promotor in verwarring brengt. Artikel 3, XVIII plaatst de belasting «da execução dos serviços de diversão, lazer, entretenimento e congêneres, no caso dos serviços descritos nos subitens do item 12, exceto o 12.13, da lista anexa» (bij de uitvoering van vermaaks-, vrijetijds- en entertainmentdiensten, voor de diensten omschreven in de subitems van item 12, met uitzondering van 12.13). Vertaald naar een begroting: tien concerten in tien steden betekenen tien gemeenten die belasting innen, met tien mogelijke tarieven. Alleen de productie van het evenement, subitem 12.13, wordt belast in de vestigingsplaats van de dienstverlener.
| Begrip | Controleerbaar gegeven | Grondslag |
|---|---|---|
| Berekeningsgrondslag van de ISS | «o preço do serviço» | Art. 7, LC 116/2003 |
| Maximumtarief | 5% | Art. 8, II, LC 116/2003 |
| Minimumtarief | 2% | Art. 8-A, toegevoegd door de LC 157/2016 |
| Bevoegde gemeente | Die van de uitvoering van het evenement (item 12, behalve 12.13) | Art. 3, XVIII, LC 116/2003 |
| CBS en IBS in 2026 | 0,9% en 0,1% | Art. 125 van de ADCT, EC 132/2023 |
De onder- en bovengrens staan zwart op wit: artikel 8, II stelt «demais serviços, 5% (cinco por cento)» (overige diensten, 5%) als maximum vast, en artikel 8-A, toegevoegd door de Lei Complementar nr. 157, van 29 december 2016, bepaalt dat «a alíquota mínima do Imposto sobre Serviços de Qualquer Natureza é de 2% (dois por cento)» (het minimumtarief van de Dienstenbelasting 2% bedraagt).
Er is daarnaast een lokale verplichting waarmee bijna geen buitenlandse leverancier rekening houdt: in sommige gemeenten is het ticket een fiscaal document dat voorafgaande goedkeuring nodig heeft. De Prefeitura van São Paulo beheert het Sistema de Diversões Públicas e Eventos, waar de dienstverlener toestemming vraagt voor het gebruik van de tickets en de gegevens aanlevert om de ISS en de TFE te berekenen. Dit geldt voor «prestadores de serviços de diversões públicas obrigados a emitir bilhetes de ingresso» (dienstverleners van openbare vermaaksdiensten die verplicht zijn tickets uit te geven), inclusief partijen die niet in de gemeente gevestigd zijn en partijen die onder het Simples Nacional vallen, op basis van de artikelen 34 tot 46 van het Decreto nr. 53.151/2012 en de Instrução Normativa SF/SUREM nr. 12/2023. Eenmalige diensten worden vóór het evenement goedgekeurd en nadien gedeclareerd met een borderó; terugkerende diensten tot de 10e van de volgende maand. Het gemeentelijke tarief staat in de Lei nr. 13.701, van 24 december 2003, die je het beste in de actuele versie raadpleegt voordat je de ticketprijs vastlegt.
Wat verandert er met de belastinghervorming in 2026
2026 is het testjaar. Artikel 125 van het ADCT, ingevoerd door de Emenda Constitucional nr. 132, van 20 december 2023, stelt dat «em 2026, o imposto previsto no art. 156-A será cobrado à alíquota estadual de 0,1% (um décimo por cento), e a contribuição prevista no art. 195, V (…) será cobrada à alíquota de 0,9% (nove décimos por cento)» (in 2026 wordt de belasting bedoeld in art. 156-A geheven tegen een staatstarief van 0,1%, en de bijdrage bedoeld in art. 195, V (...) wordt geheven tegen een tarief van 0,9%). § 4 voegt een ventiel toe: wie de bijkomende verplichtingen van die heffingen naleeft, «poderão ser dispensados do seu recolhimento, nos termos de lei complementar» (kan worden vrijgesteld van de afdracht ervan, volgens de voorwaarden van een aanvullende wet). De wet die beide invoerde is de Lei Complementar nr. 214, van 16 januari 2025.
Voor de sector staat er nog een element in diezelfde grondwettelijke tekst. Artikel 9, § 1, XII van de EC 132/2023 rekent «produções artísticas, culturais, de eventos, jornalísticas e audiovisuais nacionais, atividades desportivas e comunicação institucional» (nationale artistieke, culturele, evenementen-, journalistieke en audiovisuele producties, sportactiviteiten en institutionele communicatie) tot de goederen en diensten waarvan de tarieven met 60% worden verlaagd. De exacte omvang per transactie hangt af van de aanvullende wet en de reglementen: wat de Grondwet al vastlegt is de richting, niet het uiteindelijke bedrag.
Wat moet je aan het ECAD betalen voor de muziek van het evenement?
Een percentage dat niet in de wet staat, te betalen vóór het optreden. De Lei nr. 9.610, van 19 februari 1998 is onomwonden in artikel 68: «sem prévia e expressa autorização do autor ou titular, não poderão ser utilizadas obras teatrais, composições musicais ou lítero-musicais e fonogramas, em representações e execuções públicas» (zonder voorafgaande en expliciete toestemming van de auteur of rechthebbende mogen theaterwerken, muziek- of lítero-musicale composities en fonogrammen niet gebruikt worden bij openbare voorstellingen en uitvoeringen). Artikel 99 verplicht de verenigingen om «um único escritório central para a arrecadação e distribuição» (één centraal kantoor voor inning en verdeling) te onderhouden: dat kantoor is het ECAD.
De verdeling van de verplichtingen van de organisator staat in twee paragrafen van artikel 68. § 4 eist dat de organisator, «previamente à realização da execução pública, o empresário deverá apresentar ao escritório central (…) a comprovação dos recolhimentos relativos aos direitos autorais» (vóór de openbare uitvoering het bewijs van afdracht van auteursrechten bij het centrale kantoor moet overleggen). § 6 voegt de verplichting daarna toe: «imediatamente após a execução pública ou transmissão, relação completa das obras e fonogramas utilizados» (onmiddellijk na de openbare uitvoering of uitzending de volledige lijst van gebruikte werken en fonogrammen) overleggen, met auteurs, artiesten en producenten. De eerste is een kasvereiste; de tweede een gegevensvereiste, meestal opgelost met de ondertekende setlist.
Het bedrag komt uit de prijstabel van het ECAD, niet uit de wet, en daar zit een geschiedenis achter. Op 20 maart 2015 veroordeelde de Conselho Administrativo de Defesa Econômica het ECAD en zes verenigingen voor de «fixação conjunta de valores a serem pagos pela execução pública de obras musicais, lítero-musicais e fonogramas» (gezamenlijke vaststelling van de te betalen bedragen voor de openbare uitvoering van muziekwerken, lítero-musicale werken en fonogrammen), in procedure 08012.003745/2010-83, met boetes van ongeveer 6,4 miljoen real voor het ECAD en 5,3 miljoen voor elke vereniging. De concrete berekening blijft vastgelegd in het reglement van het collectieve beheersysteem.
Uit dat reglement komen twee regels met directe invloed op de begroting. Het Regulamento de Arrecadação van SICAM, een van de verenigingen binnen het systeem, bepaalt dat «a obtenção da licença para a execução pública musical deverá sempre ocorrer previamente à efetiva execução» (de licentie voor de openbare muziekuitvoering altijd vóór de daadwerkelijke uitvoering moet worden verkregen) en dat «os ingressos de cortesia ficam limitados a 10% (dez por cento) do total dos ingressos vendidos» (gratis tickets beperkt zijn tot 10% van het totale aantal verkochte tickets). Overschrijdt je gastenlijst die 10%, dan verlaagt het overschot de berekeningsgrondslag niet.
Voor evenementen zonder kassaverkoop bestaat er jurisprudentie. Het Tribunal de Justiça de Santa Catarina paste in beroep 0010161-74.2011.8.24.0023, uitgesproken op 3 oktober 2016, 10% van het festivalbudget toe wanneer er geen toegang wordt geheven, en een percentage van de brutoinkomsten van de show wanneer dat wel het geval is. De structuur is eenvoudiger dan de Spaanse, waar SGAE en AGEDI-AIE naast elkaar bestaan, en meer gecentraliseerd dan de Portugese, zoals beschreven in de gids over tickets verkopen in Portugal: in Brazilië is er maar één inningskantoor.
Wat verplicht Decreto 13.108/2026 aan wie tickets verkoopt?
Zeven verplichtingen, en het tijdschema loopt gefaseerd. Het Decreto nr. 13.108, van 31 augustus 2026 reglementeert de Código de Defesa do Consumidor bij de verkoop van tickets en sluit sportevenementen uit: artikel 1 bepaalt dat het niet van toepassing is op de verkoop «para eventos esportivos, de que trata a Lei nº 14.597, de 14 de junho de 2023» (voor sportevenementen, zoals geregeld in de Lei nr. 14.597, van 14 juni 2023). Artikel 26 verdeelt de inwerkingtreding tussen de publicatiedatum en de twintig daaropvolgende dagen, zoals wij beschrijven in onze analyse van de gefaseerde inwerkingtreding van het decreet.
Vier artikelen raken rechtstreeks aan de verkoopsoftware. Artikel 14 verplicht om de koper te informeren «sobre a sua posição na fila virtual, o quantitativo estimado de usuários à sua frente» (over zijn positie in de virtuele wachtrij, het geschatte aantal gebruikers vóór hem). Artikel 17 erkent dat «o consumidor poderá transferir a titularidade do ingresso a terceiro, sem ônus, mediante procedimento disponibilizado pelo comercializador primário» (de consument de eigendom van het ticket kosteloos kan overdragen aan een derde, via een procedure die door de primaire verkoper wordt aangeboden). De enige paragraaf van artikel 15 eist dat «pelo prazo mínimo de dois anos, os dados desagregados de vendas» (de uitgesplitste verkoopgegevens voor minstens twee jaar) worden opgeslagen. En artikel 8 verklaart «qualquer prática que reduza ou dificulte o acesso ao benefício da meia-entrada» (elke praktijk die de toegang tot het recht op meia-entrada vermindert of bemoeilijkt) als oneerlijk: een website die de 40%-quota achter drie kliks verbergt, is niet langer alleen een gebruiksvriendelijkheidsprobleem.
De officiële mededeling van het Ministério da Justiça e Segurança Pública vat de overige verplichtingen van de primaire verkoper samen: de totale prijs met uitgesplitste kosten tonen vanaf het eerste contact, massale aankopen met misbruik- of speculatiedoel voorkomen, informeren over het totale aantal beschikbare tickets inclusief de kortingstickets en toegankelijke annuleringskanalen aanbieden. Van doorverkoopplatforms eist het dat ze duidelijk maken dat zij niet het officiële kanaal zijn en waarschuwen wanneer het ticket boven de nominale prijs wordt verkocht. Het beheer van die stroom is hetzelfde werk als beschreven in de gids over toegangscontrole en validatie, alleen begint de traceerbaarheid hier al bij de winkelwagen.
Wanneer moet het geld van een ticket in Brazilië worden terugbetaald?
In twee scenario's die niet met elkaar verward moeten worden. Het eerste is het herroepingsrecht van artikel 49 van de Lei nr. 8.078, van 11 september 1990: «o consumidor pode desistir do contrato, no prazo de 7 dias a contar de sua assinatura ou do ato de recebimento do produto ou serviço, sempre que a contratação (…) ocorrer fora do estabelecimento comercial» (de consument kan binnen 7 dagen na ondertekening of ontvangst van het product of de dienst afzien van de overeenkomst, telkens wanneer de overeenkomst buiten de commerciële vestiging is gesloten). De enige paragraaf voegt toe dat de betaalde bedragen «serão devolvidos, de imediato, monetariamente atualizados» (onmiddellijk worden terugbetaald, geïndexeerd). Een online verkoop valt onder dat scenario.
Het tweede is annulering of uitstel. Artikel 20 van het Decreto 13.108/2026 garandeert de consument «a restituição integral dos valores pagos, incluídas as taxas acessórias incidentes sobre o ingresso» (de volledige terugbetaling van de betaalde bedragen, inclusief de bijkomende kosten op het ticket). De servicekosten vallen daar niet buiten, en dat is het verschil dat de meeste impact heeft op de resultatenrekening van een verkoopkanaal.
Ook de moeite waard om te bekijken: artikel 39, I van de Código de Defesa do Consumidor, dat verbiedt om «condicionar o fornecimento de produto ou de serviço ao fornecimento de outro produto ou serviço» (de levering van een product of dienst afhankelijk te stellen van de levering van een ander product of dienst). Pakketten die een verzekering of afdrukkosten verplicht maken om het ticket te kunnen kopen, vallen onder dat verbod. Vergeleken met het Spaanse systeem van het terugbetalingsbeleid of met het Mexicaanse, zoals beschreven in de gids over belastingen en vergunningen voor de verkoop van tickets in Mexico, is het Braziliaanse systeem op één concreet punt gunstiger voor de koper: de terugbetaling omvat ook de bijkomende kosten.
En Futura Tickets, welk deel hiervan dekt dat af?
Het is zinvol om te onderscheiden wat een leverancier oplost van wat de verantwoordelijkheid van de organisator blijft. De gemeentelijke vergunning, de goedkeuring van tickets in het fiscale systeem van de gemeente, de voorafgaande betaling aan het ECAD en de borderó-aangifte zijn procedures van de organisator of zijn boekhouder in Brazilië: geen enkele software vervangt die.
Futura Tickets is een Spaans SaaS-ticketingplatform voor professionele organisatoren, actief in 9 talen en op 11 landendomeinen. Drie punten sluiten aan bij het Braziliaanse kader. Met Futura Tickets is de database van bezoekers 100% eigendom van de organisator, wat het makkelijker maakt om de uitgesplitste verkoopgegevens te bewaren die de enige paragraaf van artikel 15 van het decreet eist. De app van Futura Tickets valideert een QR-code in 1-2 seconden, relevant wanneer je aan de ingang een CIE of Identidade Jovem moet controleren. En op de secundaire markt stelt de organisator met Futura Tickets de maximumprijs vast — bijvoorbeeld 110% van de nominale waarde — en rekent hij commissie op elke doorverkoop, een model dat aansluit bij de transparantieverplichtingen die het decreet oplegt aan doorverkoop. Je kunt dit vergelijken met de overige opties voor beschikbare ticketingsoftware.
Checklist voordat je de verkoop in Brazilië opent
Acht controles. Allemaal uit te voeren vóór je de eerste verkoopfase publiceert.
Blokkeer de 40% en raak die niet aan tot 48 uur vóór het evenement. Dit volgt uit artikel 10 van het Decreto 8.537/2015. Een quotum dat al in de eerste verkoopfase wordt verkocht, is in overtreding, ook al klopt het eindpercentage.
Publiceer de teller op alle verkooppunten. Totaal aantal tickets, beschikbaar voor begunstigden, en de melding van uitverkoop, zowel fysiek als online. Zonder dat laat de enige paragraaf van artikel 11 je zonder maximum achter.
Bepaal welk document je per doelgroep accepteert. CIE geldig tot 31 maart van het volgende jaar, Identidade Jovem met foto, document van het INSS of van het Benefício de Prestação Continuada.
Controleer het ISS-tarief in elke gemeente van de tour. Tussen 2% en 5%, verschuldigd waar het evenement plaatsvindt, niet waar je vestiging zit.
Ga na of het ticket voorafgaande fiscale goedkeuring nodig heeft. In São Paulo wordt dit vóór het evenement aangevraagd via het Sistema de Diversões Públicas e Eventos, en de borderó wordt daarna gedeclareerd.
Betaal het ECAD vóór het optreden en bewaar het bewijs. Artikel 68, § 4 van de Lei 9.610/1998 eist dit vooraf; § 6 eist de lijst van werken erna.
Beperk gratis tickets tot 10% van de verkochte tickets. Boven dat percentage verlaagt het overschot de berekeningsgrondslag van de auteursrechten niet.
Toets het aankoopproces aan het decreet. Geïnformeerde virtuele wachtrij, totale prijs met kosten vanaf het eerste contact, kosteloze overdracht van eigendom en volledige terugbetaling inclusief kosten.
Conclusie
Brazilië heeft de ticketverkoop geordend in lagen die elkaar niet overlappen: een wet uit 2013 met haar decreet uit 2015 voor de verplichte korting, een aanvullende wet uit 2003 voor de gemeentelijke belasting, een wet uit 1998 voor de auteursrechten en een decreet uit 2026 voor het aankoopproces. Bijna alles wat wordt geëist, is te verifiëren door een specifiek artikel te lezen, en de twee duurste valkuilen zijn lokaal: de ISS wordt stad voor stad betaald en het ticket kan een fiscaal document zijn dat al vóór het bestaan ervan goedkeuring nodig heeft. De 40% meia-entrada daarentegen is landelijk en laat geen ruimte voor creatieve interpretatie: ofwel is die vanaf dag één geblokkeerd, ofwel ontneemt de wet je het maximum.
Bronnen
- Lei nr. 12.933, van 26 december 2013, recht op meia-entrada (Senado Federal, oorspronkelijke publicatie)
- Decreto nr. 8.537, van 5 oktober 2015, reglement van de meia-entrada (Senado Federal)
- Decreto nr. 13.108, van 31 augustus 2026, verkoop van tickets (Senado Federal)
- Overzicht van Decreto nr. 13.108/2026 met de officiële publicaties (LexML Brasil)
- Officiële mededeling over de nieuwe regels voor de aankoop en doorverkoop van tickets (Ministério da Justiça e Segurança Pública)
- Lei Complementar nr. 116, van 31 juli 2003, ISS en lijst van diensten (Senado Federal)
- Lei Complementar nr. 157, van 29 december 2016, minimumtarief van 2% (Senado Federal)
- Emenda Constitucional nr. 132, van 20 december 2023, belastinghervorming (Senado Federal)
- Lei Complementar nr. 214, van 16 januari 2025, invoering van de IBS en de CBS (Senado Federal)
- Lei nr. 9.610, van 19 februari 1998, auteursrecht en escritório central (Senado Federal)
- Lei nr. 8.078, van 11 september 1990, Código de Defesa do Consumidor (Senado Federal)
- Lei nr. 10.741, van 1 oktober 2003, Estatuto da Pessoa Idosa (Senado Federal)
- Sistema de Diversões Públicas e Eventos, goedkeuring van tickets en ISS (Prefeitura de São Paulo)
- Alvará de Autorização para Eventos Temporários (Secretaria Municipal de Urbanismo e Licenciamento van São Paulo)
- Lei nr. 13.701, van 24 december 2003, ISS van de gemeente São Paulo (Catálogo de Legislação Municipal)
- Regulamento de Arrecadação van het collectieve muziekbeheer (SICAM)
- Veroordeling van het ECAD en zes verenigingen voor kartelvorming, procedure 08012.003745/2010-83 (CADE)
- Beroep 0010161-74.2011.8.24.0023 over auteursrechten bij het Carnaval da Ilha (Tribunal de Justiça de Santa Catarina)