Geluid op evenementen in België: 85, 95 of 100 dB(A) in 2026

Het plafond voor versterkte muziek is overal in België hetzelfde — 100 dB(A) — maar de weg om er te komen verschilt per gewest. Vlaanderen koppelt het aan een voorafgaande toelating van de gemeente. Brussel aan een milieuvergunning of een aangifte die twee maanden op voorhand wordt ingediend. Wallonië aan de categorie die de organisator aangeeft. De drie drempels zijn altijd 85, 95 en 100 dB(A).

Welke geluidsnorm geldt voor een evenement met muziek in België?

Geluid is een gewestelijke bevoegdheid, dus is er geen enkele Belgische norm. Het zijn er drie, en alle drie gebruiken ze dezelfde schaal van niveaus, maar met andere procedures en verplichtingen.

In Vlaanderen is VLAREM II van toepassing, gewijzigd door het Besluit van de Vlaamse Regering van 17 februari 2012, gepubliceerd in het *Belgisch Staatsblad* van 29 maart 2012 en van toepassing sinds 1 januari 2013. Het voegde artikel 5.32.2.2bis toe voor ingedeelde inrichtingen en een hoofdstuk 6.7 voor niet-ingedeelde muziekactiviteiten — denk aan een festival, een feesttent of een dorpsfeest.

In Brussel legt het besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van 26 januari 2017 de voorwaarden vast voor het verspreiden van versterkt geluid in voor het publiek toegankelijke inrichtingen. Artikel 18 bepaalt dat het besluit een jaar na publicatie in het *Belgisch Staatsblad* in werking treedt: het werd gepubliceerd op 21 februari 2017 en is van toepassing sinds 21 februari 2018.

In Wallonië verving het besluit van de Waalse Regering van 13 december 2018, gepubliceerd op 21 februari 2019, een norm uit 1977. Artikel 1, punt 2°, definieert de voor het publiek toegankelijke inrichting als «tout lieu permanent ou temporaire… y compris celui qui est en plein air» (elke permanente of tijdelijke plaats… inclusief die in de open lucht), en sluit uitdrukkelijk «cortèges, défilés et autres manifestations itinérantes similaires» (stoeten, parades en andere soortgelijke rondtrekkende manifestaties) uit. Een optocht valt er niet onder; een omheinde ruimte in een weide wel.

Wat moet je in Vlaanderen aanvragen om boven 85 dB(A) te gaan?

Een toelating van het college van burgemeester en schepenen, aangevraagd vóór het evenement. Zonder die toelating blijft de niet-ingedeelde muziekactiviteit beperkt tot 85 dB(A) LAeq,15min, het niveau dat VLAREM II zonder formaliteiten toestaat.

Artikel 6.7.3 staat het college alleen toe om meer toe te staan als twee voorwaarden vervuld zijn: dat het niveau in de inrichting niet hoger is dan 100 dB(A) LAeq,60min en dat de muziekactiviteit gekoppeld is aan een bijzondere gelegenheid. Boven 100 dB(A) LAeq,60min is geen toelating mogelijk: «muziekactiviteiten met een geluidsniveau in de inrichting van > 100 dB(A)LAeq,60min zijn verboden».

De verplichtingen komen uit artikel 5.32.2.2bis van VLAREM II, dat hoofdstuk 6.7 per schijf overneemt:

• Tussen 85 en 95 dB(A) LAeq,15min. Het niveau wordt continu gemeten en moet «continu zichtbaar voor en wordt continu bewaakt» zijn door de exploitant of door de persoon die hij aanduidt. De meting kan vervangen worden door een begrenzer die is afgesteld op het maximaal toegelaten niveau.
• Tussen 95 en 100 dB(A) LAeq,60min. LAeq,60min en LAeq,15min worden continu gemeten, de LAeq,60min wordt geregistreerd en de registratie blijft minstens een maand ter beschikking van de inspectie. Gratis gehoorbescherming voor eenmalig gebruik wordt uitgedeeld aan alle bezoekers.
• In beide schijven. Het maximaal toegelaten niveau wordt aangebracht «op een duidelijk zichtbare plaats», zowel bij de toegang tot de muziekactiviteit als bij de mengtafel.

Er is een verlichting voor evenementen: in de hoogste schijf past hoofdstuk 6.7 de regeling van 5.32.2.2bis §2 toe, behalve de verplichting om een geluidsplan op te stellen. Dat onderdeel blijft voorbehouden aan permanente inrichtingen.

Het gemeentelijk reglement telt even zwaar als VLAREM

De toelating is gemeentelijk en het college kan er voorwaarden aan koppelen: een concreet maximumniveau, de duur van de muziekactiviteit en het sluitingsuur. Gent publiceert zijn overzicht en dat dient als voorbeeld van hoe een grote stad dit vertaalt: evenementen vallen standaard in categorie 1, met 85 dB(A) LAeq,15min of 92 dB(A) LAmax,slow, en om daarboven te gaan moet de afwijking bij het college worden aangevraagd. Een permanente zaak is een ander verhaal: rubriek 32.1.1 van VLAREM wordt afgehandeld met een *melding* van 20 dagen en laat tot 95 dB(A) LAeq,15min op permanente basis toe; rubriek 32.1.2 vereist een omgevingsvergunning waarvan Gent de doorlooptijd op 105 dagen raamt vanaf het volledige dossier, en gaat tot 100 dB(A) LAeq,60min.

Diezelfde pagina herinnert aan de andere rekening van geluid: de muzieklicentie. Dat heeft niets met geluidshinder te maken, maar met auteursrechten, en loopt via Unisono. Dat behandelen we in de gids over ticketverkoop, doorverkoop, btw en Sabam in België. En de gemeentelijke voorwaarden kunnen veel verder gaan dan het volume: in 2026 moest Tomorrowland zonder vuurwerk door een bestuurlijke beslissing.

Wat vraagt Brussel: vergunning, aangifte of afwijking?

Alle drie, en het zijn geen synoniemen. Leefmilieu Brussel maakt dit onderscheid:

• Milieuvergunning als de geluidsinstallatie onder rubriek 135a of 135b van de ingedeelde inrichtingen valt en de ruimte groter is dan 200 m².
• Klasse 3-aangifte, rubriek 135c, om versterkt geluid te verspreiden tussen middernacht en 7:00 uur, ongeacht het niveau. Ze wordt minstens 60 dagen voor een openluchtevenement of een evenement in een tent ingediend bij de milieudienst van de gemeente.
• Afwijking op de burenhinder, die bij de burgemeester wordt aangevraagd met meer dan 60 dagen op voorhand wanneer het niet mogelijk is het niveau te verlagen en tegelijk de regelgeving over burenhinder na te leven. De beslissing volgt binnen maximaal 45 dagen.

De niveaus lopen per categorie. Categorie 1 mag niet boven 85 dB(A) uitkomen: «le niveau LAeq,15minutes, glissant ne peut pas dépasser 85dB(A)» (het glijdende niveau LAeq,15minuten mag niet hoger zijn dan 85 dB(A)). Categorie 2 gaat tot 95 dB(A) en 110 dB(C), gemeten over 15 minuten, met een pictogram en een zichtbare niveaumeter in elke zaal of op elk podium. Categorie 3 gaat tot 100 dB(A) en 115 dB(C), gemeten over 60 minuten, en voegt vier verplichtingen toe: registratie van het niveau, oordopjes met CE-markering, gratis of tegen de aankoopprijs van de fabrikant, een rustzone van ongeveer 10 % van de voor het publiek toegankelijke ruimte en onder 85 dB(A) LAeq,15min, en een referentiepersoon die opgeleid is in versterkt geluid en een gehoortest heeft afgelegd.

Het besluit gaat tot in het detail van de opstelling, en het is de moeite waard het te lezen vóór je de apparatuur koopt. De niveaumeter moet «à l'abri de toutes manipulations par le public» zijn (buiten bereik van elke manipulatie door het publiek). De meetmicrofoon wordt geplaatst tussen 1,2 en 5 meter hoogte en op minstens een meter van muren en luidsprekers. En de apparatuur wordt jaarlijks gekalibreerd. De gids van Leefmilieu Brussel benadrukt een punt dat vaak wordt vergeten: het naleven van de categorie ontslaat niet van de algemene regelgeving over burenhinder, noch van de voorwaarden van de milieuvergunning.

Wat verandert er in Wallonië sinds het besluit van 2018?

De schaal is dezelfde, maar de volgorde van de procedure is anders: in Wallonië is er geen voorafgaande toelating van het niveau, er is een categorie die de inrichting aangeeft en waarvan ze de verplichtingen op zich neemt.

Categorie 1 blijft op 85 dB(A) LAeq,15min, met informatie aan het publiek via een pictogram. Categorie 2 gaat tot 95 dB(A) LAeq,15min en 110 dB(C) LCeq,15min, met een niveaumeter in real time. Categorie 3 gaat tot 100 dB(A) LAeq,60min en 115 dB(C) LCeq,60min, en artikel 5 voegt vier zaken toe: gratis oordopjes met een demping van minstens 15 dB, een rustzone van minstens 5 % van de toegankelijke oppervlakte en onder 85 dB(A), een opgeleide technisch verantwoordelijke met een gehoortest, en een registratie van het niveau die minstens 30 dagen wordt bewaard.

Het besluit liet zijn eigen inwerkingtreding over aan de Regering — artikel 14 — en voorzag een overgangstermijn van zes maanden waarin bestaande inrichtingen het gekozen niveau moesten aangeven. Dat de norm van toepassing is, bevestigde minister Yves Coppieters toen hij op 19 maart 2025 antwoordde op een schriftelijke vraag in het Waals Parlement van parlementslid Valérie Warzée-Caverenne: de wetgeving is al van kracht en het doel is ze te versterken. In zijn antwoord beschrijft hij de drie categorieën zoals we ze hierboven hebben samengevat.

De drie gewesten naast elkaar

De tabel vergelijkt wat een organisator moet beslissen vóór hij de geluidsapparatuur huurt. De cijfers komen uit de drie normen die in de vorige secties zijn gelinkt.

Twee eigen conclusies uit deze tabel. De eerste: Vlaanderen is het strengste gewest wat de procedure betreft en het soepelste wat het spectrum betreft, omdat er in de gepubliceerde tekst geen plafond in dB(C) wordt vastgelegd, terwijl Brussel en Wallonië dat 15 dB boven het dB(A)-niveau van de hoogste categorie afbakenen. Op een podium met veel subbas verandert die marge in de lage tonen het ontwerp van het systeem. De tweede: de Brusselse rustzone, ongeveer 10 % van de voor het publiek toegankelijke ruimte, is dubbel zo groot als de Waalse, en in Vlaanderen bestaat ze niet. Het is een capaciteitsverplichting, geen geluidsverplichting, en wordt beslist op het plan van de locatie, niet aan de mengtafel.

En je technische ploeg? Geluid op het werk valt onder een andere norm

De gewestelijke regelgeving beschermt het publiek. Wie op het evenement werkt, wordt beschermd door boek V, titel 2 van de Codex over het welzijn op het werk, die federaal is. De federale overheidsdienst Werkgelegenheid publiceert de drie drempels van dagelijkse blootstelling: onderste actiewaarde op 80 dB(A) en 112 Pa piekdruk, hogere actiewaarde op 85 dB(A) en 140 Pa, en grenswaarde voor blootstelling op 87 dB(A) en 200 Pa.

Wat er bij elke drempel verandert, ligt ook vast. Vanaf 80 dB(A) stelt de werkgever gehoorbescherming ter beschikking, informeert en vormt hij de werknemer en organiseert hij gezondheidstoezicht. Vanaf 85 dB(A) wordt het gebruik van de bescherming verplicht, moeten er maatregelen worden genomen om het geluid te verminderen en moeten de gevaarlijke zones gemarkeerd worden. Het kenniscentrum Beswic voegt het detail toe dat alles bepaalt op een festival: om de grenswaarde te controleren wordt rekening gehouden met de demping van de bescherming die de werknemer draagt, voor de actiewaarden niet.

Daar duikt de rekensom op die niemand maakt. Een podium dat op 100 dB(A) is toegestaan, put de dagelijkse grenswaarde van 87 dB(A) uit in 24 minuten. Dit is een eigen berekening met de formule voor dagelijkse blootstelling genormaliseerd naar acht uur: 87 = 100 + 10 × log(T/8) geeft T = 0,40 uur. Een monitortechnicus die vijf uur op dat niveau werkt, bouwt in acht uur ongeveer 98 dB(A) op, elf decibel boven de grenswaarde. Met oordopjes van 15 dB demping daalt diezelfde werkdag tot ongeveer 83 dB(A) en komt hij weer binnen de wettelijke grenzen. Dit is geen aanbeveling voor arbeidsgezondheid: het is het verschil tussen titel 2 naleven en niet naleven.

Wat kost niet-naleving?

In Vlaanderen, veel op papier. De naleving van de VLAREM-voorwaarden wordt gecontroleerd via titel XVI van het decreet van 5 april 1995, en artikel 16.4.27 legt de plafonds van de bestuurlijke sanctie vast: «maximaal [400.000] euro» voor de exclusieve geldboete en «maximaal [2.000.000] euro» voor de alternatieve. Dat zijn algemene maxima van de milieusanctie, niet de typische boete voor een decibeloverschrijding, maar ze geven de orde van grootte aan die het dossier kan bereiken.

In Brussel is de bandbreedte gepubliceerd. Leefmilieu Brussel legt uit dat de alternatieve bestuurlijke geldboete van de Inspectiecode gaat «de 50 à 62.500 €» (van 50 tot 62.500 euro), met een plafond van 125.000 euro bij herhaling of opeenstapeling van inbreuken, en dat kleinere inbreuken kunnen worden afgehandeld met een administratieve transactie waarvan het totaal «ne peut toutefois pas excéder 2.500 €» (niet meer mag bedragen dan 2.500 euro). Het bedrag hangt af van de aard van de feiten, de ernst, de professionele context en herhaling in de voorgaande drie jaar.

Voor Wallonië hebben we de strafbandbreedte niet in een eerstelijnsbron teruggevonden, dus geven we die niet. En het is goed om niet alleen naar de boete te kijken: in Vlaanderen is het dezelfde college die het niveau toelaat als degene bij wie je het jaar erna opnieuw moet aankloppen. Een proces-verbaal van de milieupolitie weegt in dat dossier zwaarder dan welk bedrag ook.

Checklist vóór je het podium opent

Zeven controles, in de volgorde waarin je ze moet uitvoeren.

Bepaal eerst het gewest, dan de gemeente. Stel vast welke norm van toepassing is — Vlaams, Brussels of Waals — en in welke categorie je wilt vallen. Die beslissing bepaalt het geluidsbudget, het plan van de locatie en de bestuurlijke timing.

Reken 60 dagen in Brussel. De klasse 3-aangifte om geluid te verspreiden tussen middernacht en 7:00 uur en de afwijking op de burenhinder moeten 60 dagen op voorhand worden aangevraagd, en het antwoord op de afwijking kan tot 45 dagen duren. Als het evenement over zes weken plaatsvindt, is het niveau al bepaald door de kalender.

Vraag de Vlaamse toelating schriftelijk aan, met het niveau erin vermeld. Artikel 6.7.3 vereist een voorafgaande aanvraag bij het college en laat alleen toelating tot 100 dB(A) LAeq,60min toe bij een bijzondere gelegenheid. Bewaar de toelating met het niveau en het uurrooster dat erin vermeld staat: dat is wat de inspectie zal controleren.

Beslis wie het niveau bewaakt en leg dat schriftelijk vast. De Vlaamse middenschijf vereist dat het niveau continu zichtbaar en bewaakt is door de exploitant of door wie hij aanduidt. Brussel en Wallonië vragen in de hoogste categorie een persoon of technisch verantwoordelijke met opleiding en gehoortest.

Regel de registratie van het niveau. Een maand bewaartermijn in Vlaanderen, 30 dagen in Wallonië. Controleer vóór het evenement, niet erna, of de apparatuur de historiek kan exporteren: zonder registratie kun je niet aantonen dat je de regels hebt nageleefd.

Koop oordopjes en teken de rustzone op het plan. Gratis voor het hele publiek in de hoogste schijven van de drie gewesten, met 15 dB demping in Wallonië en CE-markering in Brussel. De Brusselse rustzone bedraagt ongeveer 10 % van de toegankelijke ruimte: dat is oppervlakte die van de capaciteit afgaat.

Behandel je ploeg als blootgestelde werknemers. Verstrek gehoorbescherming vanaf 80 dB(A), maak ze verplicht vanaf 85 en documenteer het gezondheidstoezicht. En als je productie of apparatuurverhuur factureert aan een ander Belgisch bedrijf, controleer dan ook de verplichting om gestructureerde facturen via Peppol te versturen.

En Futura Tickets, welk deel hiervan dekt het?

Geen ticketingplatform verlaagt een decibel. Wat het verkoop- en toegangssysteem wél raakt, is de andere kant van het dossier: hoeveel mensen er binnen zijn, in welke zone en op welk moment — de gegevens waarmee een rustzone wordt gedimensioneerd, een capaciteit tegenover de gemeente wordt verantwoord of een toegang wordt afgesloten. Futura Tickets is een Spaans SaaS-ticketingplatform voor professionele organisatoren, met toegangscontrole en capaciteitsbeheer per zone; je kunt het bekijken op de productpagina. De decibellen worden opgelost aan de mengtafel en in het gemeentelijk dossier.

Conclusie

België heeft één plafond en drie deuren. Het plafond, 100 dB(A) gemeten over 60 minuten, tilt niemand op. De deuren zijn een gemeentelijke toelating in Vlaanderen, een vergunning of een aangifte met 60 dagen op voorhand in Brussel en een aangegeven categorie in Wallonië. Wie in meer dan één gewest organiseert, kan het dossier niet hergebruiken: de termijnen, de plafonds in dB(C), de rustzone en de bewaartermijn van de registratie verschillen. Kom je uit een andere markt, dan helpt het contrast met de gemeentelijke evenementenvergunning in Nederland om te zien hoeveel er lokaal wordt beslist.

Bronnen

• Besluit van de Vlaamse Regering van 17 februari 2012 tot wijziging van VLAREM inzake muziekactiviteiten (Belgisch Staatsblad, 29 maart 2012)
• VLAREM II, artikel 5.32.2.2bis: maximale niveaus, meting, registratie en gehoorbescherming (Kustcodex, Vlaamse Regering)
• Decreet van 5 april 1995, artikel 16.4.27: maximumbedragen van de bestuurlijke geldboete (Kustcodex)
• Besluit van de Brusselse Hoofdstedelijke Regering van 26 januari 2017 over het verspreiden van versterkt geluid (Justel, Belgisch Staatsblad)
• Besluit van de Waalse Regering van 13 december 2018 over elektronisch versterkt geluid (Belgisch Staatsblad, 21 februari 2019)
• Versterkt geluid verspreiden: vereiste regels en vergunningen (Leefmilieu Brussel)
• Elektronisch versterkt geluid: verplichtingen van de inrichtingen (Leefmilieu Brussel)
• Wat te doen bij een milieu-inbreuk: bedragen van de alternatieve bestuurlijke geldboete (Leefmilieu Brussel)
• Bruit: blootstellingswaarden van boek V, titel 2 van de Codex over het welzijn op het werk (FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg)
• Bruit: drempels en verplichtingen van de werkgever (Beswic, Belgisch kenniscentrum over welzijn op het werk)
• Schriftelijke vraag van 19 maart 2025 en antwoord van minister Yves Coppieters over de geluidsnormen (Waals Parlement)
• Omgevingsvergunning voor elektronisch versterkte muziek: categorieën en termijnen (Stad Gent)